Tuvalet alışkanlığını kazanmış bir çocuğun yeniden altını ıslatmaya başlaması, çoğu zaman bir gerileme tepkisidir ve sıklıkla duygusal bir zorlanma ya da değişimle ilişkili olabilir. Önce idrar yolu enfeksiyonu, kabızlık ya da başka bir tıbbi neden olup olmadığının bir hekim tarafından değerlendirilmesi önemlidir.
Tıbbi neden dışlandığında, bu durumun arkasında yeni bir kardeşin doğumu, okula başlama, taşınma, anne baba arasında gerginlik ya da başka bir stres kaynağı olabilir. Çocuk bu yolla, sözle ifade edemediği kaygısını ya da ilgi ihtiyacını gösterebilir; bu bilinçli bir davranış değildir.
En yardımcı yaklaşım, çocuğu utandırmamak, cezalandırmamak ve sakin, destekleyici kalmaktır. Suçlama ve baskı kaygıyı artırarak durumu pekiştirebilir. Olumlu rutinleri sürdürmek, kuru kaldığı zamanları sakin biçimde takdir etmek ve altta yatan strese duyarlı olmak iyileşmeyi destekler.
Çoğu durumda bu gerileme geçicidir ve çocuk uyum sağladıkça düzelir. Çocuğun duygusunu adlandırmasına yardımcı olmak ve ona güven vermek süreci kolaylaştırır.
Islatma uzun süredir devam ediyorsa, gündüzleri de görülüyorsa ya da belirgin kaygı, içe kapanma gibi başka belirtiler eşlik ediyorsa bir hekim ve ruh sağlığı uzmanı değerlendirmesi önerilir.
Bu içerik bilgilendirme amaçlıdır, tıbbi tanı veya tedavi yerine geçmez.
