Bakım verirken suçluluk hissetmek çok yaygındır ve bu sizin kötü bir evlat olduğunuz anlamına gelmez. Yeterince yapamadığınızı düşünmek, zaman zaman sinirlenmek ya da kendinize vakit ayırmak istediğinizde suçluluk duymak, ağır bir sorumluluğun doğal sonuçlarıdır. Bu duygu, ne kadar önem verdiğinizin de bir yansımasıdır.
Bu duyguyla baş etmek için önce kendinize karşı şefkatli olun. Hiçbir insan kusursuz bir bakım veremez ve sınırlarınızın olması normaldir. Beklentilerinizi gerçekçi tutun; her şeyi tek başınıza üstlenmek zorunda değilsiniz. Sorumluluğu paylaşmak ya da profesyonel destek almak sevginizi azaltmaz, aksine bakımı sürdürülebilir kılar.
Kendinize mola vermek, dinlenmek, hobilerinize ve sosyal bağlarınızı korumak bencillik değil, sağlıklı bakımın şartıdır. Duygularınızı güvendiğiniz biriyle ya da benzer durumdaki bakım verenlerle paylaşmak da rahatlatır. Eğer suçluluk hissi yoğunlaşıp günlük hayatınızı, uykunuzu ya da ruh halinizi belirgin şekilde etkiliyor, sürekli kendinizi kötü hissetmenize yol açıyorsa, bir ruh sağlığı uzmanından destek almanız iyi gelecektir. Bu duyguyu yalnız taşımak zorunda değilsiniz.
Bu içerik bilgilendirme amaçlıdır, tıbbi tanı veya tedavi yerine geçmez.