Hayır, bir bakım kurumunu düşünmek sizi kötü bir evlat yapmaz; bakım veren kapasitesinin sınırına gelmek insani bir gerçektir ve sevdiğiniz kişiye güvenli, sürdürülebilir bir bakım sağlamayı istemek de bir sevgi ifadesidir.
Bu kararda yoğun suçluluk hissetmek çok yaygındır, ancak suçluluk her zaman yanlış bir şey yaptığınız anlamına gelmez. Kendi sağlığınız, işiniz ve diğer sorumluluklarınız tükendiğinde verilen bakımın niteliği de düşebilir. Önemli olan, hangi seçenekte babanızın güvenliği, sağlık ihtiyaçları ve yaşam kalitesinin en iyi karşılanacağını gerçekçi biçimde değerlendirmektir.
Kararı tek başınıza taşımak zorunda değilsiniz. Aile bireyleriyle, babanızın hekimiyle ve mümkünse babanızın kendisiyle konuşarak seçenekleri birlikte gözden geçirin. Profesyonel bir bakım ortamı, evde bakım desteği ya da paylaşımlı çözümler de masada olabilir. Bu süreçte yaşadığınız tükenmişlik ve suçluluk ağırlaşıyorsa, bir ruh sağlığı uzmanından destek almak hem kararı hem de duygularınızı taşımanızı kolaylaştırır.