Evet, bakım verenin tükenmesi son derece yaygın ve meşru bir durumdur; sevdiği birine uzun süre bakan kişilerin yorulması, zorlanması ve zaman zaman suçluluk hissetmesi normaldir ve bu sizin yetersiz olduğunuz anlamına gelmez.
Sürekli bakım, fiziksel yorgunluğun yanında duygusal tükenmeye de yol açar. Suçluluk duygusu çoğu bakım verende görülür; "daha fazlasını yapmalıyım" baskısı altında kendi ihtiyaçlarınızı erteliyor olabilirsiniz. Oysa kendinize bakmadan başkasına bakmayı sürdürmek zordur. Yardım istemek bir zayıflık değil, sürdürülebilir bakımın bir parçasıdır.
Kendinize küçük molalar tanıyın, bakımı paylaşabileceğiniz aile bireyleri ya da destek kaynaklarını devreye sokun ve uyku, beslenme ile sosyal bağlarınızı ihmal etmeyin. Eğer sürekli üzüntü, umutsuzluk, uykusuzluk, ilgi kaybı ya da kendinizi tamamen tükenmiş hissetme hali yerleşmişse bu bir bakım veren depresyonuna işaret edebilir; bu durumda bir hekime ya da ruh sağlığı uzmanına başvurmak önemlidir. Yardım almak hem sizin hem de yakınınızın yararınadır.