Hiç görmediğiniz bebeğinize yas tutmanız garip değildir; tam tersine çok doğal ve insancadır. Bir bebeği henüz kucağınıza almadan da sevmeye, onunla ilgili hayaller kurmaya başlarsınız. Kaybedilen, yalnızca bir gebelik değil; o bebekle birlikte hayal edilen bir gelecektir. Bu yüzden yasınız tamamen geçerlidir.
Toplumda gebelik kayıpları bazen yeterince konuşulmadığı için, yas tutan kişiler duygularını gizleme baskısı hissedebilir. Ama acınızın görünmez olması onu daha az gerçek yapmaz. Hissettiklerinizi adlandırmak, isterseniz bebeğinizi anmanın size iyi gelen yollarını bulmak, yas sürecinin sağlıklı bir parçasıdır.
Herkesin bu kayba verdiği tepki ve yas süresi farklıdır; doğru ya da yanlış bir yas yoktur ve başkalarıyla kıyaslanması gerekmez. Sizi yargılamayan kişilerle, benzer bir kayıp yaşamış ailelerle ya da bir destek grubuyla paylaşmak iyi gelebilir. Eğer acı uzun süre dinmeden devam ediyor, günlük işlevinizi bozuyor ya da derin bir çökkünlüğe dönüşüyorsa, bir ruh sağlığı uzmanından destek almak çok değerlidir. Yas tutmak, bebeğinize duyduğunuz sevginin bir ifadesidir.
Bu içerik bilgilendirme amaçlıdır, tıbbi tanı veya tedavi yerine geçmez.