Boşanma sonrası çocuğa destek olmanın temeli, olabildiğince istikrarlı bir rutin sürdürmek ve çocuğu ebeveynler arasındaki çatışmanın dışında tutmaktır. Çocukların boşanmaya uyum sürecinde en çok zorlandığı etkenlerden biri, ebeveynler arasındaki süregelen gerginliğe tanık olmaktır.
Çocuğa her iki ebeveynin de onu sevmeye devam ettiğini hissettirmek, diğer ebeveyni kötülememek ve çocuğu mesaj taşıyıcısı ya da taraf seçici konumuna sokmamak koruyucudur. Duygularını yargılamadan dinlemek, üzüntü ve öfkesine alan tanımak süreci kolaylaştırır. Yaşına uygun, açık ve tutarlı açıklamalar belirsizlik kaygısını azaltır.
Çocuğun değişen yaşam düzenine uyum sağlaması zaman alabilir; bu süreçte sabır ve öngörülebilirlik önemlidir. Ebeveynin kendi duygusal dengesine de özen göstermesi, çocuğa daha sağlıklı destek vermesini sağlar. İki ev arasında geçiş yapan çocuklar için kurallarda ve rutinlerde olabildiğince uyum sağlamak, çocuğun kendini güvende hissetmesine yardımcı olur.
Çocuğun her iki ebeveyniyle de bağını korumasını desteklemek, uzun vadede uyumu kolaylaştıran en koruyucu etkenlerden biridir.
Çocukta uzun süren çökkünlük, okul sorunları, içe kapanma ya da belirgin davranış değişiklikleri görülürse bir ruh sağlığı uzmanına başvurmanız önerilir.
Bu içerik bilgilendirme amaçlıdır, tıbbi tanı veya tedavi yerine geçmez.
