Evet, yaşadığınız çok büyük olasılıkla bakım veren tükenmişliği olabilir, ve kendinize kızmanız da bu sürecin yaygın bir parçasıdır. Bunama hastası bir yakınınızın bakımını tek başına üstlenmek, fiziksel ve duygusal olarak en zorlayıcı sorumluluklardan biridir.
Önce kendinize biraz şefkat gösterin: bazen yorgunluk, öfke veya kızgınlık hissetmeniz sizi kötü bir evlat yapmaz. Bu duygular, sürekli ve karşılıksız emek veren insanlarda doğal olarak ortaya çıkar. Sevgi ile tükenmişlik aynı anda var olabilir.
Yardımcı olabilecekler:
- Bakım yükünü paylaşabileceğiniz aile üyeleri, komşular veya profesyonel bakım/respite hizmetleri araştırın; tek başına taşımak zorunda değilsiniz
- Küçük de olsa düzenli molalar verin; kendinize ayrılan kısa anlar bile fark yaratır
- Bunama bakımı destek grupları, hem pratik bilgi hem de yalnız olmadığınız hissini verir
Eğer yorgunluk yanında sürekli umutsuzluk, uyku ve iştah değişiklikleri, ilgisizlik gibi belirtiler varsa, bu bir depresyon işareti olabilir ve bir ruh sağlığı uzmanıyla görüşmek çok yardımcı olur. Kendinize bakmak, anneye bakabilmenizin de şartıdır.
Bu içerik bilgilendirme amaçlıdır, tıbbi tanı veya tedavi yerine geçmez.