Kaygılı bir çocuğa yardımcı olmanın temel yolu, korkusunu küçümsemeden ya da tümüyle ortadan kaldırmaya çalışmadan duygusunu kabul etmek ve onunla birlikte başa çıkmasını desteklemektir. Çocuklar, ebeveynlerinin sakin ve güven veren tutumundan büyük ölçüde etkilenir.
Kaygı duygusunu adlandırmasına yardımcı olabilir, kaçındığı durumlardan birden uzaklaşmak yerine küçük ve kademeli adımlarla yaklaşmasını teşvik edebilirsiniz. Bilişsel davranışçı yaklaşımlar, çocuklarda kaygı için yerleşik biçimde önerilen yöntemler arasındadır. Düzenli uyku, dengeli bir günlük akış ve aşırı uyarandan korunma da kaygıyı yatıştırabilir.
Çocuğun yerine kaygı veren durumu sürekli üstlenmek ya da güvence verme döngüsüne girmek, kaygıyı uzun vadede besleyebilir. Bunun yerine, baş edebileceğine olan inancınızı ifade etmek daha destekleyicidir. Ebeveynin kendi kaygısını sakin biçimde yönetmesi de çocuğa güçlü bir örnek oluşturur, çünkü çocuklar yetişkinin tepkilerini gözleyerek tehlikeyi ölçer.
Kaygı okula gitmesini, uyumasını ya da arkadaşlık kurmasını belirgin biçimde engelliyorsa, haftalarca sürüyorsa veya bedensel yakınmalarla birlikte yoğunlaşıyorsa bir ruh sağlığı uzmanına başvurmanız önerilir.
Bu içerik bilgilendirme amaçlıdır, tıbbi tanı veya tedavi yerine geçmez.
