Çocuğunuzun her sabah ağlaması ve karın ağrısından yakınması, çoğu zaman okula gitmeye yönelik kaygı ya da ayrılık kaygısının bedensel yansıması olabilir; bu yakınmalar gerçek ve çocuk tarafından gerçekten hissedilir, taklit değildir. Önce belirgin bir tıbbi neden olup olmadığının bir hekim tarafından değerlendirilmesi yararlıdır.
Tıbbi bir neden dışlandığında, çocuğun kaygısını küçümsemeden kabul etmek ama okula gitmeyi de tümüyle erteletmemek önemlidir, çünkü kaçınma kaygıyı uzun vadede besleyebilir. Kademeli ve destekleyici bir dönüş genellikle daha yararlıdır.
Sabah rutinini sakin ve öngörülebilir tutmak, vedalaşmayı kısa ve güven verici biçimde yapmak, çocuğun okulda neyi zor bulduğunu anlamaya çalışmak yardımcı olur. Okuldaki bir zorbalık, arkadaşlık sorunu ya da öğrenme güçlüğü gibi nedenleri de göz ardı etmemek gerekir. Öğretmenle işbirliği süreci kolaylaştırır.
Çocuğa baş edebileceğine olan inancınızı ifade etmek, sürekli güvence vermekten daha destekleyicidir. Küçük başarılarını fark edip takdir etmek güven verir.
Okul reddi haftalarca sürüyorsa, yoğunsa ya da çökkünlük ve içe kapanma eşlik ediyorsa bir ruh sağlığı uzmanına başvurmanız önerilir. Erken destek, sorunun yerleşmesini önleyebilir.
Bu içerik bilgilendirme amaçlıdır, tıbbi tanı veya tedavi yerine geçmez.
