Bu durumda mantıkla ikna etmeye çalışmayın; demansta beyin yeni bilgileri eşyaları kaybetme korkusuyla doldurduğu için suçlama hezeyanları sıktır ve tartışma genellikle gerginliği artırır. Yakınınız bir şeyini bulamadığında onu "çalmakla" değil unutmakla suçlamaz, bu yüzden eşyayı saklama davranışı tabloya eşlik edebilir.
İşe yarayan yaklaşım sakin yönlendirmedir. Önce duyguyu onaylayın: "Bu seni çok rahatsız ediyor, birlikte bakalım" deyin. Kaybolduğu düşünülen eşyayı aramaya katılın; çoğu zaman saklandığı yer bulununca kriz yatışır. Bakım veren kişiyi savunmak yerine tartışmadan ortamı değiştirin, dikkati sevdiği bir konuya kaydırın.
Bakım veren için sabit bir rutin, tanıdık yüz ve aceleci olmayan bir tarz güven oluşturur. Hezeyanlar şiddetleniyor, uyku ve davranış belirgin biçimde bozuluyorsa bunu takip eden hekime (nöroloji veya geriatri) bildirin; tedavi edilebilir bir tetikleyici olabilir. Suçlamaları kişisel almamak ve kendinize destek aramak da bu sürecin doğal bir parçasıdır.