Kendinize hiç zaman kalmaması ve sosyal hayatınızın daralması karşısında zorlanmanız son derece anlaşılır. Bu, sevginizin azaldığı anlamına gelmez, sürekli ve yoğun bir bakım sorumluluğunun doğal sonucudur.
Sosyal bağlantıların kopması ve kendine ait zamanın kaybolması, bakım verenlerin en çok zorlandığı konulardan biridir. İnsan, başkalarıyla bağlantı ve kendine nefes alanları olmadan uzun süre ayakta kalamaz. Bu bir zayıflık değildir.
Şu adımlar küçük de olsa alan açabilir:
- Günde kısa bir süreyi (15-20 dakika) yalnızca kendinize ayırmayı deneyin, küçük anlar bile fark yaratır
- Çocuğunuza güvenebileceğiniz biri bakarken kısa molalar planlayın, respite/mola desteği seçeneklerini araştırın
- Online de olsa benzer deneyimi yaşayan ebeveynlerle bağlantı kurun, bu yalnızlığı azaltır
- Sosyal hayatınızı eski haliyle değil, bugüne uygun küçük formlarda yeniden kurmayı hedefleyin
Eğer bu durum sizi sürekli mutsuz, umutsuz veya tükenmiş hissettiriyorsa, bir uzmandan destek almak yükünüzü paylaşmanın saygın bir yoludur.
Bu içerik bilgilendirme amaçlıdır, tıbbi tanı veya tedavi yerine geçmez.