Diğer çocuğunuzun ihmal edildiğini hissetmesi ve sizin bunu fark edip onunla ilgilenmek istemeniz çok değerli bir ebeveyn duyarlılığıdır. Bu his, özel gereksinimli bir kardeşi olan çocuklarda oldukça yaygındır ve sizin bir hata yaptığınızı göstermez.
Bu çocuklar çoğu zaman dikkatin büyük kısmını kardeşlerine ayırdığınızı görür ve kendi ihtiyaçlarını dile getirmekten çekinebilir. Duyguları gerçek ve geçerlidir.
Şu yaklaşımlar yardımcı olabilir:
- Ona özel, kesintisiz bir bire bir zaman ayırın; kısa ama düzenli anlar güven verir
- Hislerini bastırmadan ifade etmesine izin verin, kızgınlık veya kıskançlık hissetmesi normaldir
- Kardeşinin durumunu yaşına uygun, dengeli bir dille açıklayın; ona sorumluluk yükü bindirmeyin
- Onun başarılarını ve varlığını ayrıca takdir edin, sadece yardımcı olduğunda değil
Bu çocuklar için akran destek grupları veya bir çocuk ruh sağlığı uzmanıyla görüşme de faydalı olabilir. Onun duygularını görmeniz, iyileşmenin en önemli adımıdır.
Bu içerik bilgilendirme amaçlıdır, tıbbi tanı veya tedavi yerine geçmez.