Ergen kızınızın sizinle konuşmaması çoğu zaman ilişkinizin bozulduğunu değil, gelişimsel olarak artan özerklik ve mahremiyet ihtiyacını yansıtır; bu dönemde ergenlerin ebeveynden uzaklaşması ve daha kapalı olması beklenen bir durumdur. Bu nedenle bunu kişisel bir reddediş olarak görmemek önemlidir.
Konuşmayı zorlamak yerine, baskısız ve doğal ortamlarda birlikte zaman geçirmek kapıyı aralayabilir; araba yolculuğu, birlikte yemek hazırlamak gibi yan yana etkinlikler genellikle yardımcı olur. Onun ilgi alanlarına merak göstermek, yargılamadan dinlemek ve hemen öğüt vermekten kaçınmak güven verir.
Mahremiyetine saygı duymak, her ayrıntıyı sorgulamamak ve onunla konuşurken eleştiriyi azaltmak da yararlıdır. Sınırlar koymaya devam ederken sıcak ilişkiyi korumak, ergenin kendini hem güvende hem değerli hissetmesini sağlar. Konuşmaya hazır olduğunda yanında olacağınızı hissettirmek baskı kurmadan bağ kurmanın yoludur.
Bu sessizliğin geçici ve gelişimsel olduğunu hatırlamak ebeveyni rahatlatabilir. Sabırlı ve ulaşılabilir kalmak, ilişkinin zamanla yeniden ısınmasına alan tanır.
Bu içe kapanmaya belirgin çökkünlük, arkadaşlardan tümüyle uzaklaşma, uyku ve iştahta değişiklik, kendine zarar verme ya da umutsuz konuşmalar eşlik ediyorsa bir ruh sağlığı uzmanına başvurmanız önerilir.
Bu içerik bilgilendirme amaçlıdır, tıbbi tanı veya tedavi yerine geçmez.
