Önce içe kapanmanın nedenini anlamaya çalışmak önemlidir; zorlama ve baskı çoğu zaman ergeni daha çok kapatır. Bir miktar yalnızlık isteği ergenlikte normaldir, ama tamamen odadan çıkmama, arkadaşlardan ve eski ilgilerinden kopma bazen kaygı, mutsuzluk, akran sorunları ya da öz güven zorlanmasının işareti olabilir.
Yargılamadan, ilgiyle yaklaşın: "Son zamanlarda seni daha içine kapanmış görüyorum, konuşmak ister misin?" gibi bir açılış kapıyı aralayabilir. Sosyalleşmeyi dayatmak yerine, ilgisini çeken alanlardan (spor, oyun, sanat, kısa aile gezileri) küçük ve baskısız adımlar sunun. Evi arkadaşlarının gelebileceği rahat bir yer haline getirmek de yardımcı olur.
İçe kapanma uzun sürüyor, derinleşiyor ya da mutsuzluk, isteksizlik, uyku ve iştah değişimiyle birlikteyse bunu ciddiye alın. Bir çocuk-ergen ruh sağlığı uzmanından değerlendirme istemek en güvenli adımdır. Sevgiyle kurulan bağ, sosyalleşmenin de temelini oluşturur.
