Eş tanı durumunda önce risk oluşturan, işlevselliği en çok bozan ya da diğer sorunları sürdüren tabloya odaklanmak genel bir ilkedir; her vaka ayrıca değerlendirilir. Önceliklendirme, klinik formulasyon ve danışanın önceliklerinin birlikte ele alınmasıyla netleşir.
Önceliği belirlerken dikkate alınan ölçütler şunlardır:
- Güvenlik: özkıyım riski, ağır madde kullanımı gibi acil tehlikeler,
- İşlevsellik üzerindeki etki: en çok kısıtlayan sorun,
- Nedensel ilişki: bir sorunun diğerini besleyip beslemediği,
- Danışanın öncelikleri ve değişime hazır olduğu alan,
- Müdahalenin uygulanabilirliği ve beklenen yanıt.
Bazen sorunlar iç içe geçtiğinden tek tek değil, ortak sürdürücü mekanizmaları hedef alan bütünleştirici bir yaklaşım daha verimli olur; örneğin kaçınma birden çok tabloyu besleyebilir. Madde kullanımı diğer tedavilerin etkisini sınırlıyorsa çoğu zaman önce onun ele alınması gerekir. Önceliklendirmeyi danışanla şeffaf şekilde konuşmak, işbirliğini ve plana bağlılığı güçlendirir. Karmaşık eş tanı tablolarında supervizyon ve gerektiğinde uzmanlar arası işbirliği önerilir.
Bu içerik bilgilendirme amaçlıdır, tıbbi tanı veya tedavi yerine geçmez.