Grup ile bireysel terapi seçimi, sorunun niteliğine, danışanın hazır oluşuna ve hedeflere göre yapılır; ilişki ve sosyal örüntülerin öne çıktığı durumlarda grup, mahremiyet ve yoğun bireysel çalışmanın gerektiği durumlarda bireysel format daha uygun olabilir. İkisi birbirini dışlamak zorunda değildir.
Karar verirken değerlendirilen etkenler şunlardır:
- Sorunun sosyal ve kişilerarası boyutunun ağırlığı,
- Danışanın grupta paylaşıma hazır oluşu ve mahremiyet ihtiyacı,
- Yüksek risk, akut kriz ya da belirgin uyum güçlüklerinin varlığı,
- Sosyal destek, normalleştirme ve akran geribildiriminin yararı,
- Pratik etkenler: erişim, süre ve maliyet.
Grup terapisi sosyal kaygı, yas, bağımlılık ve kişilerarası sorunlarda güçlü bir seçenek olabilir; izolasyonu azaltır ve evrensellik duygusu sağlar. Bireysel terapi ise yoğun travma, karmaşık tablolar ya da yüksek mahremiyet gerektiren durumlarda öne çıkar. Bazı danışanlar için önce bireysel çalışma, ardından grup ya da ikisinin birlikte yürütülmesi en uygun yol olabilir. Karar, danışanla birlikte ve klinik formulasyona dayanarak verildiğinde en sağlıklı olanıdır.
Bu içerik bilgilendirme amaçlıdır, tıbbi tanı veya tedavi yerine geçmez.