Bir hatayı aklınızdan çıkaramamanız ve kendinizi affedememeniz, o olayı önemsediğinizi gösterir; ancak kendinize ceza vermek hatayı silmez, yalnızca acıyı uzatır. Kendini affetmek, yaptığınızı onaylamak değil, sürekli kendinizi cezalandırmaktan vazgeçmektir.
Şunlar yardımcı olabilir: Hatayı sahiplenin ama tüm kimliğinizi ona indirgemeyin; bir kez yanlış yapmak, baştan sona kusurlu olduğunuz anlamına gelmez. Varsa telafi edici bir adım atın. Aynı durumda bir arkadaşınız olsaydı ona ne söylerdiniz diye düşünün ve aynı anlayışı kendinize gösterin; bu öz-şefkattir.
Düşünce sürekli geri geliyorsa bunu fark edip yargılamadan dikkatinizi o anki yaşama döndürmek, ruminasyon döngüsünü zayıflatır. Hatadan öğrendiğiniz şeyi bir cümleyle yazmak da kapanış hissi verir.
Bu düşünceler işlevinizi, uykunuzu veya ilişkilerinizi belirgin biçimde etkiliyorsa bir ruh sağlığı uzmanıyla çalışmak süreci kolaylaştırır.