Hedefsiz hissetmek ve bunun seni "boş" hissettirmesi anlaşılırdır; özellikle çevredeki herkes yolunu bulmuş gibi göründüğünde bu his ağırlaşır. Yine de hedef eksikliği kalıcı bir durum değil, üzerine çalışılabilecek bir süreçtir.
Bu boşluk hissini biraz daraltmak için değerlerinden başla: seni neyin ilgilendirdiğini, neye önem verdiğini, hangi anlarda kendini canlı hissettiğini düşün. Büyük bir nihai hedef aramak yerine küçük denemeler yap; yeni bir şey öğrenmek, bir hobiye zaman ayırmak veya bir alanı araştırmak hem yön verir hem ruh halini toparlar. Günlük rutin, uyku düzeni ve insanlarla bağlantı boşluk hissini hafifletmede şaşırtıcı ölçüde etkilidir.
Burada önemli bir ayrım var: bu boşluk ve anlamsızlık hissi geçici bir düşünme dönemi mi, yoksa neredeyse her gün süren keyifsizlik, ilgi kaybı, isteksizlik ve umutsuzlukla mı geliyor? İkincisi haftalarca sürüyor ve günlük işlevini bozuyorsa, bu depresif bir belirti olabilir ve bir uzman değerlendirmesini hak eder. Destek almak güçsüzlük değildir. Yalnız değilsin.