Net bir hedefi ya da istediğin bir mesleği henüz bulamamış olmak, özellikle gençlikte sandığından çok daha yaygındır ve bir kusur değildir; çoğu kişi yönünü deneyerek ve zamanla bulur. Hedefsizlik hissi rahatsız edici olsa da, üzerine düşülebilecek bir başlangıç noktasıdır.
İşe büyük "hayatım ne olacak" sorusu yerine değerlerinden başlamak yardımcı olur: neyi yaparken zamanın nasıl geçtiğini fark etmiyorsun, hangi konuları merak ediyorsun, neye önem veriyorsun? Sonra küçük deneyler yap: bir alanı araştırmak, kısa bir kurs, gönüllü iş veya o işi yapan biriyle konuşmak yönünü netleştirir. Bilmemek başarısızlık değil, keşif aşamasıdır. Kariyer danışmanlığı ve ilgi-yetenek envanterleri bu süreçte somut destek sunar.
Bir noktayı ayırt etmekte yarar var: "hiçbir şeye ilgi duyamamak", isteksizlik, sürekli boşluk ve keyifsizlik haftalarca sürüyor ve günlük işlevini bozuyorsa, bu sadece kariyer belirsizliği değil depresif bir belirti de olabilir; bu durumda bir uzmanla görüşmek yerinde olur. Yön bulmak zaman ister; acele etmesen de olur.