Şu an çok büyük bir acı içindesin ve "yaşamak istemiyorum" dediğin için seni ciddiye alıyorum. Bu düşünce, dayanılmaz görünen bir acıdan kurtulma isteğidir; ama bil ki bu acı geçicidir ve sen değerlisin. Lütfen bu duyguyla yalnız kalma.
Hemen şimdi yapabileceğin en önemli şey, güvendiğin bir yetişkine, bir aile büyüğüne ya da öğretmenine yanındayken durumunu anlatmaktır. Eğer kendine zarar verme düşüncesi yoğunsa ya da bunu nasıl yapacağını düşünüyorsan, vakit kaybetmeden 112 Acil hattını ara; bu hat psikolojik acil durumlar için de vardır. Yanında biri olsun, tek başına kalma.
İlk aşkın bitmesi gerçek bir yas yaşatır ve bu acının şu anki yoğunluğu sonsuza kadar sürmez. Şu an karar verecek bir nokta değil, destek alacak bir noktadasın. Bir ruh sağlığı uzmanı bu süreçte sana gerçekten yardımcı olabilir. Sen önemlisin ve bu durumu birlikte aşabilirsin.