İşsiz kaldığınızda kendinizi işe yaramaz hissetmeniz, kimliğimizi ve değerimizi çoğu zaman çalışmaya bağladığımız için anlaşılır bir tepkidir. Ancak değeriniz, herhangi bir andaki istihdam durumunuzdan çok daha geniştir.
Pişmanlık duygusu geçmişi sürekli sorgulamaya dönüşürse zihni yorar. Verdiğiniz kararı o günkü bilgileriniz ve koşullarınızla değerlendirmek, kendinizi bugünkü bilgilerle yargılamaktan daha gerçekçidir. "İşe yaramazlık" hissi bir duygudur, bir gerçek değildir.
İşlevselliğinizi korumak için günlük bir rutin oluşturmak (uyku düzeni, hareket, sosyal bağ) ve iş arama sürecini somut küçük adımlara bölmek koruyucudur. Kendinizi soyutlamamak, yakınlarınızla bağınızı korumak ve içinde bulunduğunuz dönemin geçici olduğunu hatırlamak önemlidir.
Bu duygular birkaç haftadan uzun sürüyor, uyku ve iştahınızı bozuyor, ilgi kaybı ya da yoğun çökkünlük getiriyorsa bir ruh sağlığı uzmanına danışmanız önemlidir. Umutsuzluk belirginleşir ya da yaşamı sonlandırma düşünceleri gelirse vakit kaybetmeden 112'yi arayın.