Kendini başkalarıyla kıyaslamak insan zihninin doğal bir eğilimidir, ancak sürekli ve tek yönlü hale geldiğinde öz-değeri aşındırır. Bu örüntüde genellikle kendi içsel gerçeğinizi, başkalarının yalnızca dışarıya yansıttığı en parlak haliyle karşılaştırırsınız; bu da haksız ve baştan kaybedilmiş bir karşılaştırmadır.
Kurtulmanın ilk adımı, kıyas anını fark edip durmaktır. Bir kıyaslama belirdiğinde kendinize "Eksik bilgiyle, eşit olmayan bir karşılaştırma yapıyorum" demek, otomatik döngüyü zayıflatır. İkinci adım, ölçütü dışarıdan içeriye çevirmektir: başkalarına göre değil, geçmişteki kendinize göre ne yol aldığınıza bakmak daha adil ve motive edicidir.
Sosyal medya bu eğilimi belirgin biçimde güçlendirir; akışı kısıtlamak ya da tetikleyici hesapları sessize almak somut bir fayda sağlar. Kendinizi etiketlemek yerine, kıyaslamayı bir alışkanlık olarak görüp değiştirmeye odaklanın. Bu örüntü yoğun bir yetersizlik hissi yaratıyor ve günlük yaşamınızı etkiliyorsa, bir ruh sağlığı uzmanından destek almak yararlı olur.