En değerli destek, çoğu zaman doğru sözü bulmak değil, samimi bir şekilde yanında olmaktır. Kronik hastalığı olan birine moral verirken, onun duygularını geçiştirmeden dinlemek ve hissettiklerini geçerli kılmak en iyi başlangıçtır. Yargılamadan, çözüm dayatmadan dinlemek çoğu zaman en büyük tesellidir.
Yardımcı olabilecek yaklaşımlar arasında şunlar var: kişinin zor gününü küçümsememek, abartılı neşelendirme yerine içten ilgi göstermek, somut yardım teklif etmek (alışveriş, eşlik etme gibi) ve onun temposuna saygı göstermek. Konuşmayı hep hastalık üzerine kurmamak, kişiyi yalnızca bir hasta olarak değil, bütün bir insan olarak görmek de çok iyi gelir.
Kaçınılması iyi olan ifadeler ise şunlar olabilir: kişinin zorlanmasını önemsizleştiren sözler, istenmemiş tavsiyeler ve başkalarıyla kıyaslamalar. Mucize çözümler önermek ya da hep pozitif olmasını beklemek de çoğu zaman iyi gelmez. Bazen en güzel cümle şudur: Yanındayım, ne zaman istersen dinlemeye hazırım. Küçük ve istikrarlı ilgi, büyük sözlerden daha çok şey ifade eder. Kendinize de iyi bakmayı unutmayın; bir yakını desteklemek yorucu olabilir ve siz de mola hak ediyorsunuz.
Bu içerik bilgilendirme amaçlıdır, tıbbi tanı veya tedavi yerine geçmez.