Mükemmeliyetçilik yüzünden hiçbir işi bitirememeniz ve her şeyi eksik bulmanız yaygın bir paradokstur: Kusursuz olma çabası, ironik biçimde işi tamamlamayı ve harekete geçmeyi engeller. Çünkü hiçbir sonuç o yüksek ölçütü karşılamadığı için iş hep ertelenir veya bitmemiş kalır.
Şunları deneyebilirsiniz: Mükemmel yerine yeterince iyi ölçütünü hedef alın; çoğu iş için tamamlanmış, kusursuzdan değerlidir. İş için baştan bir süre sınırı koyun ve o sürede ulaştığınız sonucu teslim edin. Bir işi küçük adımlara bölmek, devasa ve kusursuz olması gereken bir bütün hissini azaltır.
Hata yapma korkusunun mükemmeliyetçiliği beslediğini fark edin; küçük kusurların felakete yol açmadığını deneyimlemek, bu inancı zamanla gevşetir. Bitirilmiş bir işi takdir etmek, eksiklere odaklanma eğilimini dengeler.
Mükemmeliyetçilik yoğun kaygı, erteleme ve tükenmişlik yaratıp günlük işlevinizi belirgin biçimde aksatıyorsa, bir ruh sağlığı uzmanıyla çalışmak bu örüntüyü daha esnek hale getirmeye yardımcı olur.