Sürekli ertelemek sizi otomatik olarak ne tembel ne de hasta yapar. Erteleme çoğu zaman, bir görevin uyandırdığı kaygı, başarısızlık korkusu veya bunaltıcı hissiyle baş etmenin bir yoludur. Beyin, rahatsız eden duygudan kaçmak için işi geciktirir.
Tembellikten farkı şudur: tembel kişi yapmak istemez ve bundan rahatsız olmaz; erteleyen kişi ise genellikle yapmak ister, yapamadığı için de kendini kötü hisseder. Bu suçlu his bile aslında umursamadığınızın değil, umursadığınızın işaretidir.
Denenebilecek birkaç somut adım:
- Görevi en küçük parçaya bölmek
- Sadece beş dakika başlama kuralı
- Kendinize kızmak yerine anlayışla yaklaşmak
Kendinizi tembel ya da hasta diye etiketlemek genellikle yardımcı olmaz; bu etiketler çaresizlik hissini büyütür. Daha faydalısı, sizi durduran duyguyu fark edip ona nazikçe yaklaşmaktır. Erteleme üzerinde çalışılabilen bir örüntüdür ve zamanla azalabilir.
Bununla birlikte, erteleme uzun süredir devam ediyor, yoğun sıkıntı yaratıyor ve yaşamınızın çoğu alanını etkiliyorsa, altta kaygı, depresyon ya da dikkat sorunları gibi durumlar bulunabilir. Bunun gerçekten böyle olup olmadığını ancak bir ruh sağlığı uzmanı değerlendirebilir.
Bu içerik bilgilendirme amaçlıdır, tıbbi tanı veya tedavi yerine geçmez.