Evet, kaybettiğiniz birini sürekli düşünmek ve hatırlamak yasın son derece normal bir parçasıdır. Zihnin sevdiğimiz biriyle bağlantıyı koparmak yerine onu anmaya, hatıralarda yaşatmaya ihtiyacı vardır. Özellikle ilk haftalar ve aylarda düşüncelerin sık sık o kişiye dönmesi, ani görüntülerin gelmesi, sesini ya da kokusunu hatırlamak beklenen tepkilerdir.
Bu süreç herkeste aynı hızda ilerlemez. Bazen hatırlamak hüzün verir, bazen içinizi ısıtır. Zamanla bu düşüncelerin yoğunluğu genellikle azalır, ama tamamen kaybolması gerekmez. Sevdiğimiz birini hayatımız boyunca anmak doğaldır.
Kendinizi sürekli düşünüyorum diye suçlamayın. Ancak bu düşünceler günlük işlevlerinizi ciddi ölçüde bozuyor, uzun süre dinmiyor veya yoğun çaresizlik getiriyorsa bir ruh sağlığı uzmanıyla konuşmak faydalı olabilir.
Bu içerik bilgilendirme amaçlıdır, tıbbi tanı veya tedavi yerine geçmez.