Sabahları kalkmakta zorlanmak, sürekli yorgunluk ve "içim boş" hissi önemsenmesi gereken belirtilerdir ve depresif bir tablonun parçası olabilir. Bunları yaşaman tembellik ya da şımarıklık değildir; bedenin ve zihnin sana bir şeyin yolunda gitmediğini anlatıyor olabilir.
Bu his birkaç günlük bir durgunluksa geçici olabilir. Ancak haftalarca sürüyor, okulu, arkadaşlıklarını ve günlük işlerini etkiliyorsa bunu bir uzmanla konuşmak gerekir. Uyku düzeni, ekran süresi ve hareketsizlik bu hissi derinleştirebilir; küçük adımlar (düzenli uyku saati, kısa yürüyüşler, gün ışığı) bir nebze yardımcı olur ama tek başına yeterli olmayabilir.
Güvendiğin bir yetişkine ve okul rehber öğretmenine bu boşluk hissini anlatman değerli bir ilk adımdır. Eğer içindeki boşlukla birlikte umutsuzluk ya da "yok olmak istiyorum" gibi düşünceler varsa, bunu hemen bir yetişkine söyle ve 112'yi aramaktan çekinme. Yalnız değilsin; bu durumdan destekle çıkılır.