Sürekli onay aramak ve başkalarının ne düşündüğüne takılmak, öz-değerinizi dışarıdan gelen tepkilere bağlamaktan kaynaklanır. Bu, karakter kusuru değil, zamanla öğrenilmiş bir örüntüdür ve değiştirilebilir.
Şunlar yardımcı olabilir: Bir karar verirken kendinize bunu gerçekten ben mi istiyorum yoksa beğenilmek için mi yapıyorum diye sorun. Değerlerinizi yazın; başkalarının onayı yerine kendi ölçütlerinizle hareket etmek öz-değeri içeriden besler. Herkesin sizi onaylamasının ne mümkün ne de gerekli olduğunu hatırlamak, bu beklentinin yükünü hafifletir.
Başkalarının düşüncelerini sıklıkla okumaya çalışırken aslında varsayımlar ürettiğinizi fark edin; bu varsayımları kesin gerçek gibi kabul etmeyin. Küçük durumlarda kendi tercihinizi açıkça belirtmek, içsel onayı güçlendirir. Kendinize öz-şefkatle yaklaşın.
Onay ihtiyacı ilişkilerinizi veya seçimlerinizi belirgin biçimde kısıtlıyor ve sürekli kaygı yaratıyorsa, bir ruh sağlığı uzmanıyla çalışmak bu örüntüyü dönüştürmeyi kolaylaştırır.