Çocuk ağladığında pes etmek, çoğunlukla sınır koymanın en zor noktasıdır; çünkü ağlama sona erince kuralın kalktığını öğrenen çocuk, isteğini elde etmek için ağlamayı sürdürür. Bu bir karakter sorunu değil, öğrenilmiş bir örüntüdür ve tutumun tutarlılaşmasıyla değişebilir.
Sağlıklı sınır koymak için:
- Kuralı önceden, net ve sakin biçimde söyleyin; az sayıda ama tutarlı sınır belirleyin.
- Ağlama karşısında kararınızı değiştirmeyin; çocuğun duygusunu kabul edin ama sınırı koruyun: "Üzüldüğünü görüyorum, yine de bugün olmayacak."
- İstenen davranışı yaptığında olumlu pekiştirme uygulayın.
- Tüm bakım verenlerin aynı sınırı uygulamasını sağlayın.
Sınır koymak çocuğa güven verir; ağlamak sınırın yanlış olduğu anlamına gelmez. Tutarlılık zamanla ağlama-pazarlık örüntüsünü azaltır. Öfke nöbetleri çok şiddetli, uzun ve kendine ya da başkasına zarar verecek düzeydeyse çocuk ruh sağlığı uzmanından destek almak önerilir.