Küçük çocuklarda öfke nöbetleri, özellikle duygularını henüz sözlerle ifade edemedikleri dönemde oldukça yaygın ve çoğu zaman gelişimsel olarak olağandır. Çocuk bu anlarda bilinçli bir manipülasyon yapmaz; daha çok bunalmiş hisseder ve kendini düzenlemekte zorlanır.
Böyle anlarda yardımcı olabilecek yaklaşımlar şunlardır:
- Önce kendi sakinliğinizi korumak, çünkü çocuk sizden düzenlenmeyi öğrenir
- Çocuğun güvenliğini sağlamak ve ona sakin bir alan bırakmak
- Duygusunu adlandırmak, örneğin çok kızdığını gördüğünüzü söylemek
- Nöbet geçtikten sonra şefkatle yaklaşıp kısaca konuşmak
Nöbet sırasında uzun açıklamalar yapmak ya da pazarlık etmek çoğu zaman ise yaramaz; çocuk sakinleştikten sonra bağlantı kurmak daha etkilidir. Tutarlı ve şefkatli bir tutum, zamanla bu nöbetlerin azalmasına yardımcı olur.
Bununla birlikte öfke nöbetleri çok sıklaşıyor, uzuyor, çocuğun ya da başkalarının güvenliğini tehdit ediyor veya yaşına göre alışılmadık biçimde şiddetliyse bir çocuk ruh sağlığı uzmanına danışmak yararlı olabilir. Kendinize de sabır ve şefkat göstermeniz, bu zorlu anları yönetmenizi kolaylaştırır. Bu anlarda kendi sabrınız tükenmiş hissedebilir; bu çok doğaldır ve gerektiğinde kendinize de küçük bir mola tanımanız önemlidir.
Bu içerik bilgilendirme amaçlıdır, tıbbi tanı veya tedavi yerine geçmez.
