Çocuğun oyun ya da ekran kullanımına aşırı bağlanması ve cihaz elinden alındığında yoğun öfke göstermesi, günümüzde birçok ailenin yaşadığı bir zorluktur. Telefon ya da oyun alındığında kriz çıkması çoğu zaman çocuğun uyaran açısından yoğun bir aktiviteden ayrılmakta zorlanmasıyla ilişkilidir. Bu durum çocuğun günlük yaşamını, uykusunu, dersini ve ilişkilerini etkiliyorsa üzerinde durulması gereken bir konudur.
Yardımcı olabilecek yaklaşımlar arasında ekran süresine açık, tutarlı ve önceden konuşulmuş sınırlar koymak, ekran dışı keyifli etkinlikleri artırmak ve ekran kullanımını kademeli azaltmak yer alır. Cihazı aniden ve çatışmayla almak yerine, geçişleri önceden haber vermek ve rutin oluşturmak krizleri azaltabilir. Ebeveynin kendi ekran kullanımına model olması da etkilidir.
Davranış çok yoğun, sürekli ve aile yaşamını ciddi biçimde zorluyorsa, ya da çocuk ekran dışında hiçbir şeye ilgi göstermiyorsa, bir çocuk ruh sağlığı uzmanından destek almak yararlı olabilir. Bu durumun altında başka bir zorlanma olup olmadığını bir uzmanla değerlendirmek size uygun yaklaşımı bulmanıza yardımcı olur. Her çocuk ve her aile kendine özgüdür; bu nedenle gözlemlerinizi gerektiğinde bir uzmanla paylaşmanız, çocuğunuza en uygun yaklaşımı bulmanıza yardımcı olur.
Bu içerik bilgilendirme amaçlıdır, tıbbi tanı veya tedavi yerine geçmez.
