İçinizdeki çocuğu iyileştirmek, geçmişte karşılanmamış duygusal ihtiyaçları bugün fark edip onlara şefkatle yaklaşmakla başlar. Burada "iç çocuk" bir metafordur; amaç, eski yaraların bugünkü tepkilerinizi nasıl etkilediğini anlamaktır.
Destekleyici olabilecek pratikler şunlardır: yoğun bir duygu hissettiğinizde "bu duygu ne zamandan tanıdık?" diye sormak, kendinize bir çocuğa göstereceğiniz nazikliklie yaklaşmak, ihtiyaçlarınızı adlandırmak ve öz şefkat ile öz yatıştırma alıştırmaları yapmak.
Bazı kişiler günlük tutmayı veya geçmişteki küçük haline şefkatli bir biçimde "seslenmeyi" yararlı bulur. Bu çalışmalar yumuşak ilerlemeli; kendinizi zorlamak yerine güvende hissettiğiniz ölçüde derinleşin.
Yoğun acı, eski travmalar veya bunaltıcı duygular ortaya çıkıyorsa, bu çalışmayı bir uzman eşliğinde sürdürmek daha güvenli ve etkilidir.
Bu içerik bilgilendirme amaçlıdır, tıbbi tanı veya tedavi yerine geçmez.
