İkisi de uç çözümdür; ne baskıyla zorlamak ne de tamamen kendi hâline bırakmak en uygunu değildir. Çekingen ya da içe dönük çocuk için en sağlıklı yol, nazikçe ve kademeli olarak desteklemek, aynı zamanda kendi temposuna saygı göstermektir. Zorlama kaygıyı artırırken, hiç desteklememek de çocuğun yeni deneyimlerden uzak kalmasına yol açabilir.
Dengeli yaklaşım şöyle olabilir:
- Sosyal ortamlara küçük, yönetilebilir adımlarla yaklaştırın; başlangıçta yanında olun.
- Katılmaya hazır olması için zaman tanıyın, mecbur etmeyin.
- Cesaret gerektiren her küçük adımı olumlu pekiştirmeyle destekleyin.
- Duygularını adlandırın: "Yeni yere alışmak zaman alabilir, yanındayım."
Her çocuk farklıdır; içe dönüklük tek başına bir sorun değildir. Ancak çocuk arkadaşlardan tümüyle uzaklaşıyor, sürekli kaygılı ya da mutsuz görünüyor, günlük yaşamı belirgin biçimde etkileniyorsa çocuk ruh sağlığı uzmanından destek almak önerilir.