Kardeşler arasında kıskançlık son derece yaygın ve büyük ölçüde olağandır; özellikle yeni bir kardeş doğduğunda büyük çocuğun kıskançlık yaşaması doğal bir tepkidir. Çocuk, ebeveynin sevgisini ve dikkatini paylaşmak zorunda kalmaktan kaygı duyabilir; bu nedenle kıskançlığı tamamen önlemek değil, sağlıklı biçimde yönetmek daha gerçekçi bir hedeftir. Kıskançlık çoğu zaman çocuğun sevgisini kaybetme korkusuyla ilgilidir.
Yardımcı olabilecek yaklaşımlar arasında her çocuğa ayrı ve özel zaman ayırmak, çocukları sürekli kıyaslamaktan kaçınmak ve büyük çocuğun duygularını yargılamadan kabul etmek yer alır. Büyük çocuğa sevildiğini ve yerinin değişmediğini hissettirmek önemlidir. Onu yaşına uygun biçimde bebeğin bakımına dahil etmek, değerli ve önemli hissetmesini sağlayabilir.
Kardeşler arası çatışmalarda tarafsız kalmak ve her çocuğun duygusunu adlandırmak gerginliği azaltabilir. Kıskançlık çok yoğun, sürekli ya da saldırganlık gibi davranışlarla seyrediyorsa, bir çocuk ruh sağlığı uzmanından destek almak yararlı olabilir. Aile içi dengeyi bir uzmanla değerlendirmek size uygun yaklaşımı bulmanıza yardımcı olur. Her çocuk ve her aile kendine özgüdür; bu nedenle gözlemlerinizi gerektiğinde bir uzmanla paylaşmanız, çocuğunuza en uygun yaklaşımı bulmanıza yardımcı olur.
Bu içerik bilgilendirme amaçlıdır, tıbbi tanı veya tedavi yerine geçmez.
