Bu durumda asıl mesele çoğu zaman kayınvalidenizin tutumundan çok, eşinizle aranızda ortak bir tutumun henüz oluşmamış olmasıdır. Eşin sessiz kalması sizi yalnız bırakır ve sorunu büyütür; çözüm de büyük ölçüde eşler arasındaki birliktelikten geçer.
Önce kayınvalidenizi suçlamadan, eşinizle birlikte kendi ekibinizi kurmaya odaklanın. Annen kötü biri demek eşinizi savunmaya iter; bunun yerine Şu durumda kendimi çok yalnız hissettim, bu konuda ikimizin birlikte durması bana iyi gelir demek daha yapıcıdır.
Birlikte sağlıklı bir sınır belirleyin: hangi konuların yalnızca ikinizin kararı olduğu, dış müdahalenin nerede biteceği netleşmeli. Bu sınırı tercihen kendi annesiyle eşinizin konuşması, gerilimi azaltır; çünkü sınır, aradaki bağ olan kişiden geldiğinde daha kolay kabul edilir.
Eşinizin sessizliği çoğu zaman umursamazlıktan değil, annesiyle sizin aranızda kalma korkusundan kaynaklanır; bunu anlamak ona kızmak yerine işbirliği kurmayı kolaylaştırır. Gerilim kronikleşmişse ve ikiniz bu konuyu birlikte konuşamıyorsanız çift terapisi, ittifakı kurmada ve sınırları belirlemede destekleyici olabilir.
Bu icerik bilgilendirme amaclidir, tibbi tani veya tedavi yerine gecmez.
