Bu durumda en sağlıklı yaklaşım, sınırı yalnız başınıza değil, eşinizle birlikte ve ortak bir tutumla belirlemektir. Mesele çoğu zaman kayınvalidenizin niyetinden çok, evinizin sizin ve eşinizin ortak alanı olduğunun net biçimde konuşulmamış olmasıdır.
Önce eşinizle özel olarak konuşup ortak bir karara varın. Ben dilini kullanmak bu konuşmayı kolaylaştırır: Kendi evimizde baş başa zaman bulamadığımda yoruluyorum, çünkü ikimize ait bir alana ihtiyacım var.
Belirlenen sınırı tercihen eşinizin kendi annesiyle konuşması gerilimi azaltır; çünkü bir sınır, aradaki bağ olan kişiden geldiğinde daha kolay kabul edilir. Sınır kaba ya da dışlayıcı değil, net ve saygılı olmalıdır; örneğin ziyaretlerin süresi ve sıklığı konusunda birlikte bir çerçeve oluşturabilirsiniz.
Buradaki amaç kimseyi reddetmek değil, evliliğiniz için sağlıklı ve korunan bir alan kurmaktır. Aile ilişkilerine saygı ile kendi alanınızı korumak birlikte var olabilir. Konu sürekli aynı çatışmaya dönüşüyor ve eşinizle ortak bir tutum kuramıyorsanız çift terapisi, bu sınırları birlikte konuşmanıza yardımcı olabilir.
Bu icerik bilgilendirme amaclidir, tibbi tani veya tedavi yerine gecmez.
