Ölüm korkusu, kaygıyı sürdüren düşünce ve davranışlar üzerinde çalışan bilişsel davranışçı terapiyle etkili biçimde azaltılabilir. Ölüm karşısında belli bir farkındalık ve tedirginlik insan için doğaldır; ancak bu korku günlük yaşamı belirgin biçimde bozduğunda profesyonel destek yararlı olur.
Korkuyu büyüten örüntüler arasında düşünceleri zorla bastırmaya çalışma, sürekli güvence arama, bedensel belirtileri araştırma ve korkuyu tetikleyen durumlardan kaçınma yer alır. Bu davranışlar kısa vadede rahatlatsa da uzun vadede korkuyu pekiştirir.
Terapide bu düşüncelerle daha esnek bir ilişki kurmak, felaketleştirici yorumları gözden geçirmek ve kaçınmayı kademeli olarak azaltmak hedeflenir. Hafif düzeydeki kaygılar zamanla hafifleyebilir; ancak işlevselliği bozan, uykuyu ve ilişkileri etkileyen bir korku için bir ruh sağlığı uzmanına başvurmak en etkili yoldur. Tek başına denenen yöntemlerin yetersiz kaldığı durumlarda profesyonel destek belirleyicidir.
