Parmak emme bebeklik ve erken çocuklukta kendini yatıştırma yöntemidir ve çoğu çocuk iki-dört yaş arasında kendiliğinden azaltır ya da bırakır. Dört yaşında ara ara devam etmesi tek başına ciddi bir sorun değildir; her çocuğun temposu farklıdır. Genellikle yorgunluk, uyku öncesi ya da kaygılı anlarda belirginleşir.
Endişe duyulması gereken durumlar şunlardır:
- Gün boyu yoğun ve sürekli emme, parmakta yara veya nasır oluşması.
- Diş kapanışında bozulma için diş hekiminin uyarıda bulunması.
- Kalıcı kaygı, içe kapanma gibi belirtilerin eşlik etmesi.
Bırakmayı desteklemek için baskı yerine tetikleyicileri azaltmak ve olumlu pekiştirme daha etkilidir; çocuğa neden bırakması gerektiğini sakça anlatmak, ellerini meşgul edecek etkinlikler sunmak yardımcı olur. Beş-altı yaştan sonra yoğun biçimde sürerse çocuk hekimi ya da diş hekiminden değerlendirme almak uygundur.