Tünelde boğulacakmış gibi hissetmek ve geçememek, kapalı ya da kaçışın zor olduğu ortamlardan duyulan korkuyla, klostrofobiyle ilişkili olabilir. Uzun tünellerde bu korku, nefes darlığı, çarpıntı ve sıkışmışlık hissiyle bir panik tepkisine dönüşebilir. Bu tepki gerçek bir tehlike olmasa da o anda çok gerçek hissedilir.
Tünel korkusu zamanla bazı güzergahlardan kaçınmaya yol açabilir; kaçınma kısa vadede rahatlatsa da korkuyu uzun vadede pekiştirir. Bu korkunun panik ya da agorafobiyle ilişkili olabileceğini de eklemek gerekir, bu yüzden net değerlendirme bir uzmana aittir.
Maruz bırakma temelli bilişsel davranışçı terapi etkili bir yaklaşımdır; korkulan ortama kademeli ve planlı biçimde, gerektiğinde önce yolcu olarak girmeyi içerir. Nefes ve gevşeme teknikleri de panik tepkisini yönetmede yardımcı olabilir. Boğulma hissinin gerçek bir tehlike olmadığını, bedenin yanlış alarm verdiğini öğrenmek de süreci kolaylaştırır. Korku yaşamınızı kısıtlıyorsa bir ruh sağlığı uzmanına başvurmanız önerilir.
