Yalnız kalma korkusu yüzünden mutsuz bir ilişkide kalmak çok yaygındır ve fark etmen bile değerli bir adımdır; çünkü bu korku çoğu zaman ilişkinin kendisinden çok kendinle olan bağına işaret eder. Anlayışla yaklaşılması gereken bir durumdur.
Bu korkunun altında sıklıkla öz-değer kaygısı yatar: "Tek başıma yeterli değilim" ya da "Bir daha kimse beni istemez" inançları. Oysa yalnızlık bir geçiş hâli olabilirken, sevmediğin bir ilişkide kalmak çoğu zaman daha derin bir yalnızlık yaratır.
Atılabilecek küçük adımlar: kendi ayakların üzerinde durabildiğin alanları çoğaltmak; arkadaşlık ve ilgi alanlarıyla destek çevreni güçlendirmek; kararını korkudan değil, ne istediğinden yola çıkarak vermeye çalışmak.
Bu örüntünün kaynağını ve öz-değerini bir ruh sağlığı uzmanıyla çalışmak, yalnız kalma korkusunun yönettiği değil senin yönettiğin kararlar almanı destekler. Bu, yalnız kalmayı değil, kendinle güvende olmayı öğrenmektir.
