Bilişsel davranışçı terapi (BDT), bağımlılık tedavisinde kullanılan kanıt temelli yöntemlerden biridir. Temel mantığı, tetikleyici, düşünce ve davranış arasındaki zinciri fark edip değiştirmektir. Kişi hangi durumların, duyguların veya düşüncelerin kullanmak isteğini tetiklediğini tanıyarak bu zincire müdahale etmeyi öğrenir.
BDT sürecinde genellikle şu çalışmalar yapılır:
- Kullanma isteğini başlatan tetikleyicileri belirleme
- Kullanmayı destekleyen otomatik düşünceleri tanıma ve sorgulama
- Craving yani şiddetli istek anında kullanılabilecek başa çıkma becerileri geliştirme
- Kullanma isteğine alternatif, sağlıklı davranışlar geliştirme
- Stres, öfke ve kaygı gibi duyguları yönetme becerileri öğrenme
- Riskli durumlara hazırlık ve geri dönüşü önleme planları oluşturma
BDT genellikle yapılandırılmış bir şekilde, belirli hedeflerle ve ev ödevleriyle ilerler. Kişiye somut beceriler kazandırdığı için, öğrenilen yöntemler terapi bittikten sonra da kullanılabilir. BDT, danışanı suçlamayan, beceri kazandırmaya odaklanan bir yaklaşımdır. Bağımlılık karmaşık bir süreçtir ve tedavi planının kişiye göre şekillenmesi gerekir; bazı durumlarda farklı yöntemlerle birlikte yürütülebilir. Değerlendirme, plan ve takip bir uzmana aittir.
Bu içerik bilgilendirme amaçlıdır, tıbbi tanı veya tedavi yerine geçmez.
