Çocuğunuzun ani şekilde içine kapanması ve arkadaşlarından uzaklaşması, endişenizi haklı kılan, dikkate alınması gereken bir değişimdir. Kademeli bir özerklik arayışından farklı olarak ani ve belirgin bir geri çekilme, çoğu zaman içsel bir zorlanmanın işaretidir: depresif bir tablo, kaygı, akran zorbalığı, bir kayıp ya da yaşadığı incinmiş bir deneyim bunun arkasında olabilir.
İlk adım, yargılamadan ve panik yansıtmadan onun yanında olduğunuzu hissettirmektir. "Son zamanlarda kendini nasıl hissediyorsun, fark ettim biraz uzaklaştın" gibi yumuşak, suçlayıcı olmayan bir kapı aralamak işe yarar. Çözüm dayatmak yerine dinlemek güveni güçlendirir.
Uyku, iştah, okul performansı, sürekli üzgünlük, sinirlilik ya da umutsuzluk gibi belirtiler eşlik ediyorsa ve bu durum birkaç haftadan uzun sürüyorsa, bir ruh sağlığı uzmanından profesyonel değerlendirme almak gereklidir. Eğer kendine zarar verme ya da yaşamak istememe imaları varsa, bu acil bir durumdur ve gecikmeden uzmana ya da acil servise başvurulmalıdır. Yalnız değilsiniz, bu süreç destekle yönetilebilir.