Çocuğun yanında onu çok utangaç diye nitelendirmek genellikle yararlı değildir ve etiketleme çocuğun kendini bu şekilde tanımlamasına yol açabilir. Bu nedenle çocukların önünde böyle ifadeler kullanmaktan kaçınmak önerilir.
Etiketlemenin olası etkileri şunlardır:
- Çocuğun ben zaten utangacım inancını pekiştirmesi
- Yeni durumlarda denemekten kaçınmasının artması
- Özgüven ve sosyal cesaretin zayıflaması
Bunun yerine davranışı yargılamadan, çocuğu olduğu gibi kabul eden bir dil kullanmak faydalıdır. Örneğin ısınmak için biraz zaman istiyor gibi anlayışlı bir ifade, baskı yaratmadan durumu açıklar ve hem çocuğa hem çevreye sağlıklı bir bakış sunar. Çocuğun kendi temposuna saygı göstermek, küçük cesaret adımlarını fark etmek ve onu zorlamadan desteklemek daha sağlıklı bir yaklaşımdır. Utangaçlık çoğu çocukta mizaçla ilgili ve gelişimsel olarak normaldir; bir kusur değildir. Çocuğunuzun güçlü yanlarını görünür kılmak, kendine dair olumlu bir algı geliştirmesine yardımcı olur. Yine de çekingenlik günlük yaşamı, oyunu ya da okul uyumunu ciddi biçimde aksatıyorsa uzman desteği düşünülebilir. Değerlendirme uzman tarafından yapılmalıdır.
Bu içerik bilgilendirme amaçlıdır, tıbbi tanı veya tedavi yerine geçmez.
