Çocukluk korkularının büyük kısmı gelişimsel olarak normaldir ve zamanla kendiliğinden azalır. Karanlık korkusu sıklıkla 2 ile 6 yaş arasında ortaya çıkar; bu dönemde hayal gücünün gelişmesi korkuların belirginleşmesinde rol oynar ve bu beklenen bir durumdur.
Korkularla başa çıkmaya yardımcı olabilecek yaklaşımlar şunlardır:
- Çocuğun korkusunu küçümsemeden, ciddiye alarak dinlemek
- Onu güvende hissettirecek bir rutin ve sakin bir uyku ortamı kurmak
- Gece lambası kullanmak ve kademeli alıştırma yapmak
- Korkuyu konuşmak, kitaplar ve oyunla anlamlandırmasına yardım etmek
Çocuğu korktuğu şeyle zorla yüzleştirmek yerine, küçük ve güvenli adımlarla ilerlemek daha etkilidir. Korkusuyla alay etmemek ve bunda korkacak ne var gibi ifadelerden kaçınmak önemlidir; bu tür sözler çocuğu yalnız hissettirebilir. Cesaret gösterdiği anları fark edip desteklemek özgüvenini güçlendirir ve korkuyla baş etme becerisini geliştirir. Çoğu çocukta bu korkular büyümeyle birlikte azalır. Eğer korku çok yoğunsa, uzun süredir geçmiyorsa, uykuyu ve günlük yaşamı ciddi biçimde bozuyorsa bir uzmana danışmak uygun olur. Değerlendirme uzman tarafından yapılmalıdır.
Bu içerik bilgilendirme amaçlıdır, tıbbi tanı veya tedavi yerine geçmez.
