Hiperventilasyonda el ve ağız çevresi uyuşması, hızlı ve derin solunumla karbondioksitin aşırı atılması (hipokapni) sonucu gelişir. Düşen karbondioksit, kan pH değerini yükselterek solunumsal alkaloza yol açar. Alkaloz, kandaki iyonize kalsiyumun azalmasına neden olarak sinir ve kas uyarılabilirliğini artırır; bu da parestezi denen karıncalanma ve uyuşma duyumlarını ortaya çıkarır.
Belirtiler tipik olarak ağız çevresinde (perioral) ve ellerde belirgindir; ileri durumlarda kas spazmları ve baş dönmesi eşlik edebilir. Tablo genellikle solunum normale döndüğünde geri döner.
Klinik açıdan hiperventilasyon kaygı ve panikle sık ilişkilidir, ancak benzer belirtiler organik nedenlerden de kaynaklanabilir. Bu yüzden ilk değerlendirmede tıbbi nedenlerin dışlanması önemlidir. Akut yönetimde yavaş, kontrollü solunuma yönlendirme yararlıdır. Tekrarlayan panik ve hiperventilasyon ataklarında danışanın bir ruh sağlığı uzmanına yönlendirilmesi uygundur.