Kaygıya bağlı uyuşma ve karıncalanma genellikle geçicidir ve kaygı yatıştıkça kendiliğinden geriler. Bu duyumlar çoğunlukla yoğun kaygı anında hızlanan solunumla (hiperventilasyon) ilişkilidir; nefes dengelendikçe belirtiler azalır. Atak veya gergin an sona erdiğinde uyuşma da çoğunlukla kaybolur.
Belirtiyi hafifletmek için yavaş ve kontrollü nefes almak, dikkati bedensel duyumdan çevreye yönlendirmek ve gevşeme teknikleri yardımcı olabilir. Kaygının tetikleyicilerini fark etmek ve düzenli stres yönetimi, tekrarları azaltabilir.
Önemli bir nokta: uyuşma ve karıncalanmanın nörolojik, dolaşımsal veya metabolik nedenleri de olabilir. Belirti kalıcıysa, tek taraflıysa, güçsüzlük, konuşma bozukluğu, baş dönmesi gibi bulgularla geliyorsa ya da kaygıyla açık bağlantısı yoksa öncelikle tıbbi değerlendirme yaptırmak gerekir. Belirtiler kaygıya bağlıysa ve sık tekrarlıyorsa bir ruh sağlığı uzmanından destek almak yararlı olur.