Bir yakınınızın son günlerinde yanında olamadığınız için suçluluk duymanız, yas sürecinde çok sık yaşanan ve derin sevginizden kaynaklanan bir histir. Önce bilmenizi isterim: olan sizin suçunuz değil. İnsanlar her anı öngöremez, her durumu kontrol edemez ve elinizdeki bilgiyle, koşullarla yapabileceğinizi yaptınız.
Yas tutan zihin sıklıkla keşke ile başlayan düşüncelere takılır ve kendini haksızca yargılar. Bu suçluluk, ne kadar sevdiğinizin bir kanıtıdır, başarısızlığınızın değil. Kendinize, sevdiğiniz kişiye göstereceğiniz şefkatle yaklaşmaya çalışın.
Bu duygular yoğunsa ve geçmiyorsa, kendinizle bunları yalnız taşımak zorunda değilsiniz. Bir ruh sağlığı uzmanı, suçluluğu yargısız bir alanda ele almanıza ve kendinizle barışmanıza yardımcı olabilir. Eğer suçluluk dayanılmaz hale gelir, umutsuzluğa ya da kendinize zarar verme düşüncelerine dönüşürse, vakit kaybetmeden 112'yi arayın ya da bir uzmana ulaşın. Bu acıda yalnız değilsiniz.