Stres anlarında durmadan yemek, duygusal yeme denilen yaygın bir baş etme biçimidir; kontrol için ilk adım, yemenin açlıktan mı yoksa duygudan mı geldiğini fark etmektir. Yemek bu durumda geçici bir rahatlama sağlar, ancak altta yatan stres devam eder.
Yardımcı olabilecekler:
- Yemek isteğini hissettiğinizde kısa bir mola verip ne hissettiğinizi sormak.
- Stresle baş etmek için yemek dışı yolları denemek: kısa yürüyüş, nefes egzersizi, biriyle konuşmak.
- Gün içinde düzenli ve yeterli beslenmek; çok aç kalmak akşam ataklarını tetikleyebilir.
Kendinizi suçlamak genellikle stresi ve yeme isteğini artırır; bu yüzden yargısız bir tutum daha işe yarar. Amaç mükemmel kontrol değil, küçük farkındalık adımlarıdır.
Zamanla, hangi duyguların sizi yemeğe yönelttiğini tanıyabilirsiniz; örneğin kaygı, öfke veya yorgunluk farklı biçimlerde tetikleyici olabilir. Bu duyguları isim koyarak fark etmek bile, otomatik yeme tepkisini yavaşlatmaya yardım eder.
Eğer bu durum sıklaşıyor, kontrol kaybı hissi veriyor ve günlük hayatınızı etkiliyorsa, bir ruh sağlığı uzmanından değerlendirme almak yararlı olur; çünkü tıkınırcasına yeme gibi bir tabloyla ilişkili olabilir. Destek almak bir zayıflık değil, kendinize gösterdiğiniz bir özendir.
Bu içerik bilgilendirme amaçlıdır, tıbbi tanı veya tedavi yerine geçmez.
