Bir yakınınızı kaybettikten sonra her şeyin onu hatırlatması ve dışarı çıkmakta zorlanmanız, derin bağınızın doğal bir yansımasıdır ve yas sürecinde sıkça görülür. Tanıdık yerler, sesler ve nesneler acıyı tazeleyebilir; bu yüzden kendinizi geri çekmek istemeniz anlaşılır bir tepkidir.
İlk dönemde küçük ve şefkatli adımlar yardımcı olabilir. Kendinizi zorlamadan, güvende hissettiğiniz kısa çıkışlarla başlamak, güvendiğiniz birinin eşlik etmesi ve destekleyici insanlarla bağ kurmak süreci yumuşatabilir. Acınıza kendi temponuzda alan tanıyın.
Ancak evden çıkamama hali uzar, günlük yaşamınızı sürdüremez, kendinize bakamaz hale gelir ya da yoğun umutsuzluk hissederseniz, bu yalnız taşınacak bir yük değildir. Bir ruh sağlığı uzmanından destek almanız önemlidir. Eğer yaşama dair umudunuzu yitirdiğinizi hissediyorsanız vakit kaybetmeden 112'yi arayın ya da bir uzmana ulaşın. Yardım almak güçlü bir adımdır.